Kasabanın pazaryerinde yaşlı bir kadın yanıma geldi, korkulu gözlerle:
“Haluk bey, memlekette durum kötü, değil mi?” diye sordu.
“Çok parlak sayılamaz.”
“Daha da kötüleşebilir mi?”
Olumlu bir şeyler söylememi, ‘Merak etmeyin, bir şey olmaz, her şey düzelecek’ türünden bir cümleyle korkularını yatıştırmamı bekliyordu, biliyorum. Ama öyle bir cümle bulamadım.
Ne diyebilirdim ki? Geçen yıl Cumhurbaşkanlığı seçimleriyle başlayan bu büyük siyasal krizde dibe vurmuş olduğumuza inansam belki söyleyecek bir şeyler bulabilirdim. Ama dibe vurmuş muyduk acaba?..
İktisadi krizlerde de ‘dibe vurmak’ olumsuz olduğu kadar, olumlu anlamda da kullanılıyor. Çünkü, düşüşün sona erdiği nokta, yeni bir yükselişin başlangıcı sayılıyor. Siyasi krizlerde bu noktayı saptamak daha zor. Ancak tarih bize, aradan nice yıllar geçtikten sonra, işte şurada dibe vurulmuştu diyebiliyor.
Bu bağlamda, Ergenekon iddianamesi hukuki bir metin olmanın ötesinde yeni bir önem kazanıyor.
Türkiye’de hava gergin. İnsanlar tedirginlik ve korku içindeler. Bugünden yarına ne olacağını tahmin edemiyorlar. En kötüsü, artık kime inanacaklarını bilemiyorlar. Belirli odaklar tarafından düzenin bellibaşlı kurumlarına yönelik sürdürülen yıpratma kampanyası başarılı oldu. İnanılır, güvenilir kaynak kalmadı.
Ergenekon iddianamesi işte böyle bir ortamda merakla bekleniyor: Ya bazı konularda insanları ikna ederek, kurumlara inancın yenilenmesi yolunda bir ilk adım oluşturacak. Ya da, tam tersine, büyük bir kafa karşıklığına yol açarak şaşkınlığı ve güvensizliği daha da derinleştirecek.
Ondan sonra ne geleceğini kesinlikle kestiremeyiz. Sadece iyi şeyler gelmeyeceğini tahmin edebiliriz.
Anladığıma göre, sanıklar ülkede askeri darbe ortamını oluşturmak amacıyla terör eylemlerine kalkışacak bir örgüt kurmakla suçlanıyorlar. Çok ağır ve ciddi bir suçlama bu.
Davanın kazandığı sansasyonel boyutlar nedeniyle iddianamenin sadece yargıçları değil, kamu vicdanını da, tutuklanan insanların bu suçu işlediklerine ikna etmesi gerekiyor.
Güzel bir film için nasıl iyi bir senaryo zorunlu ise, sağlıklı bir ceza yargılaması
için de sağlam bir iddianameye ihtiyaç var. Yapılan suçlama ile suçlananlar arasındaki ilişkileri sağlam kanıtlarla kuran, nedensellik bağlantılarını havada bırakmayan, net ve
açık bir iddianameye.
Komplo teorilerinden esinlenmiş muğlak metinlerle, işlendiği öne sürülen suçlar hakkında kesin hükümlere varmak mümkün olmaz. Ceza hukukunda spekülasyona yer yoktur.
Türk demokrasisisin krizi derin. Yeni bir balans ayarına ihtiyaç var. Bu balans
ayarını eskisi gibi askeri darbelerin yapması mümkün değil. Türk demokrasisinin nevrozlarının, elektrik şokuyla tedavi edilmesine benzeyen eski yöntemlerle ‘iyileştirilmesini’ beklemek çağdışı kalıyor.
Bir yıldır beklenen Ergenekon iddianamesi bir fırsattır. Bakalım iyi kullanılmış
bir fırsat mı?
Radikal gazetesinin 04.07.2008 tarihli sayısından alınmıştır.
Alıntı ile Cevapla
