[/COLOR]Yolda karşılaştığımızda ezan okunuyordu
''gel seni camiye götüreyim''dedim.
''bugün cuma biliyorsun''.
"sende benim camiye gitmediğimi biliyorsun '' dedi.
Biliyorum ama sebebini merak ediyorum.
Ne bileyim olmuyor işte dedi.hem pantolonumun ütüsü bozulup dizleri çıkar diye endişe ediyorum.
Gayri ihtiyari gülmeye baişadım...
Her halde şaka yapıyorsun dedim.bunun için cami terk edilirmi?
Ciddi söylüyorum dedi.giyimime ve özellikle yeşile düşkün olduğumu bilirsin.
Gerçekten öyleydigiydiği elbiselerini mutlaka yeşilin bir başka tonundan seçer ve herzaman ütülü tutardı.
Peki dedim.hayatında hiç camiye gittinmi?
Çocukken dedemle birkaç kere gitmiştim dedi.hem o yaşlarda dizlerim aşınacak diye herhalde endişe etmiyordum fakat artık camiye gidebileceğimi zannetmiyorum.
Söyledikleri beni son derece şaşırtmışt ve bu konuyu açtığıma pişman etmişti.
Daha sonra onunla el sıkışıp ayrıldık.
Onumla konuşmamızdan 2ay sonra kendisinin camide olduğunu söylediler.
Hemen gittim. Bahçedeki safların en önümde duruyordu ve üzerinde yine yeşiller vardı.
Yavaşça yaklaştım ve kısık bir sesle;
Hani dedim camiye gelmicektin.
Hiç sesini çıkarmadı çünkü musalla tasının üzerinde yeşil örtülü tabutta yatıyordu....