bir ezik inanç

Bir ezik inançtır, hayata gösterilen davranış; mutluluğun zirvesini görüp de, tepeden ansızın kopup yuvarlanan bir kayanın parçalana parçalana bir çakıl tanesi gibi kalışı yüzündendir bu.

Bir ezik inançtır, kalabalığın içinde yalnız kalmayı başarmak. Elini uzatmak yerine, elini uzatmasını bekleyişindendir bu. Her gece uyanmamak için yatmak, her sabah “yine mi güneş doğdu” demek, güne umutsuzlukla başlamak, her an ağlamaya hazır olmak hep bu yüzdendir..


Bir ezik inançtır, kendinden vazgeçmek. Bir gözün telefonda bir gözün saatte beklemek; muhtaçlığının göstergesidir. Kahretmişsindir hayatta ne varsa, kelimeler dudaklarına varamadan düğümlenmiştir boğazına. Çaresizlik senin için kaçınılmazdır. Sitem ve isyan dostlarındır. Düşman olmuşsundur her şeye ama kimseye zarar vermezsin kendinden başka. Eline bir hançer almışsın oymaktasın sol göğsünü. Kan yerine ruhun akmaktadır yarandan, inancın; acının sebebinin ruhun olduğunu söylemektedir. Bütün çabalarının gayesi de bundandır.

Ezik bir inançtır, kalbinin derinliklerine gömülmek. Binlerce parçaya ayırmışsındır kalbini, elma şekerinin reçeli gibi katılaşmıştır kanın. Dışı parlaktır, kendine çeker var olanı. İçine gömmüşsündür karanlığını. Kırmızı bir yakuttur görünen


Bir inançtır, ayçiçeğinin her sabah güneşin doğuşunu beklemesi, her akşam boynunu bükmesine rağmen. Parmak uçlarınla dokunmak, sıkıca kavrayamamak, okşayamamak ama yinede hissetmek, yetersizdir senin için.
Bence inanç, bardağın dibinde kalmış son damla şarabın içildikten sonra bardağın tekrar dolmasıdır. Kumdan yaptığım kuleleri dalgalar yıksa bile ben inanırım ellerimin daha iyisini yapabileceğine.