sokak köpeği

[SessiZ_İsyanKaR]

Sokak köpeğinden mektup var!

"Ben, sadece bir köpeğim
Bakın, ben sadece bir köpeğim. Sadece bir köpek!
Sokakta doğdum, bazıları gibi "cins" değildim. Hani o pet-shoplarda görüp bayıldığınız "ha ne sevimli şey...ay yazık buna...'' olamadım hiç. Onlara gösterdiğiniz sevgi ve anlayışı hak edemedim hiç. Çünkü ben sokaktaydım, ben cins değildim, ben "pis"tim.
Ben sadece bir köpeğim. Sokak köpeği!
Sizlerin tehlikeli bulduklarından, kuduz diye korktuklarından, korkuttuklarından. Kendi korkularınızı herkeslere aşılayıp hedef gösterdiklerinizden. O korkularınız ki bizleri barınaklara hapseden, bizleri zehirleten, pompalı tüfeklerle vurduran.
O korkularınız ki bizleri tekmeleten, iten, kakan, demir sopalarla işkence eden.
O korkularınız ki 5 yaşında çocuğu bile bize taşla saldırtan.
O korkularınız ki 10 yaşındaki çocukların bizleri dövüştürmesine sebep olan ve en acımasızı da siz insanoğlunun çocuklarının bundan zevk almasına, bununla eğlenmesine sebep olan.
O çocuklar ki daha 10 yaşında, daha aşkı, sevgiyi, paylaşmayı oğrenmeye çalışan ama hepsinden önce işkence etmeyi ve bundan zevk almayı öğrenen.
O insanoğlu ki kendine hiçbir zararı olmayan hayvanı boynuna teller geçirip boğan.
Bazılarımız bugün pompalı tüfeklerden kurtulmuş, uyutulmaktan kurtulmuş, sözüm ona ''ölüm''den kurtulmuş, barınaklarda.
Siz hiç ''ölüm'' korkusunu içinize çeke çeke yaşadınız mı?
Siz hiç sürekli bağıran, can çekişen ırkınızla birlikte bokunuzun içinde yaşadınız mı?
Siz acaba hiç vücudunda kan kalmamış, 2 aylık yavru bir köpeğin, damarı bulunamazken çıkarttığı insan yavrusu sesini duydunuz mu?
Siz hiç ağlaya ağlaya, bağırsaklarınız düğümlenmiş, vücudunuzun tam***** iltihap kaplamış öldünüz mü?
Hiç sizi bir kafese kapattılar mi sizin gibi 15 tanesinin olduğu? Ve siz bu kafeste sadece zayıf olduğunuz için saldırıya uğradınız mı, diğerleri tarafından parçalandınız mı? "Bir tane eksilirse bize daha çok yemek kalır'' diye parçalamaya kalktılar mı? Biri kolunuzda, biri bacağınızda, diğeri sırtınızda, diğeri boğazınızda, aynı anda 8-10 tanesi üzerinizde ve siz avaz avaz bağırırken insanların bile bir şey yapamadığı oldu mu? Ve siz bu parçalanma sırasında mücadeleyi bırakıp "tamam, artık öldüm" dediniz mi? "artık öldüm"' deyip de sizi parçalasınlar diye bırakıp herbiri vücudunuzdan bir ısırık alırken öylece yattınız mı? Üzerinizdeki bu lokmaları etinizden ayırabilmek için üzerinize soğuk su püskürttükleri ve sizin artık bunu da duymadığınız oldu mu? Sonra insanlar gelip sizi kanlar içinde, sırılsıklam dışarı çıkardıklarında, tedavi altına aldıklarında '"ölüm şokuna" girip iyileşmek yerine öldünüz mü? Boynunuzdaki yaralardan yemek yiyemezken sizi şırıngalarla besleyip yaşatmaya çalıştı mı birkaç iyi insan?
Ya da siz bugün öldünüz ve yarın sahiplendiniz mi? O hiç gelmeyen sahipler bir gün geç geldikleri için öldünüz mü?
Hani birileri sizlerden bir şekilde haberdar olduğunda ''köpeklerin hepsi sokak köpeği mi, cins arıyorduk biz'' diye sordular mı? Daha ''Golden Retriever''i telaffuz edemeyen ''ben gold arıyordum aslında'' diye arayan, pet-shoplara para vermek istemeyen ama illa ki cins hayvan isteyenler gelmediğinden siz hiç öldünüz mü?
Siz hiç sırf sahipleri onu terk etti diye hayata küsüp yemek yemeyi reddeden, kendini kafesin köşesine yapıştırıp kimseleri yanına yaklaştırmayan, İNTİHAR eden köpek gördünüz mü?
Siz hiç apartmanda istemiyorlar diye sahibinin getirip barınağa bıraktığı, bir klübe yaptığı, hergün ziyarete geldiği, yarım saat sevdiği bir köpek gördünüz mü? Ve bu sahibini sonsuz sevgi ve ilgisiyle karşılayan, asla bu hapishaneye neden terk edildiğini sorgulamayan bir köpek?
Bu mektup bitmez
Siz de zaten tüm bunları görmeden, yokmuş gibi yaşarsınız. Bizler her türlü işkenceyi, sevgisizliği, acıyı hak eden sokak hayvanlarıyız.
Hayat..."

[LiNCoLN]

paylaşımın için sağol..